فناوری SSH نوعی پروتکل امن است که با استفاده از آن می‌توانید از هر مکانی به سرور یا کامپیوتر دیگری متصل شوید و آن را به‌صورت ایمن مدیریت کنید. تقریبا همه سرورهای لینوکسی و بخش بزرگی از زیرساخت‌های اینترنت، برای مدیریت از راه دور به SSH متکی‌اند. 

در این مقاله از مجله پارس هاست ضمن پاسخ جامع به این سوال که پروتکل SSH چیست، کاربردها و مکانیزم عملکرد آن را توضیح می‌دهیم. به‌علاوه، نحوه اتصال از راه دور به سرور با کمک SSH را بررسی می‌کنیم و به معرفی تفاوت این فناوری با سایر روش‌های اتصال به سیستم‌ها می‌پردازیم. تا انتهای مطلب همراه ما باشید.

پروتکل SSH چیست؟

فناوری SSH (مخفف عبارت Secure Shell) یک پروتکل شبکه است که امکان برقراری اتصال امن و رمزنگاری‌شده بین دو دستگاه را ایجاد می‌کند. این پروتکل بیشتر برای مدیریت سرورها از راه دور استفاده می‌شود و مدیران سیستم با استفاده از آن می‌توانند بدون حضور فیزیکی، سرور را کنترل، دستورات مختلف را اجرا و فایل‌ها را مدیریت کنند.

پروتکل SSH برخلاف روش‌های قدیمی مانند Telnet که اطلاعات را به‌صورت متن ساده (Plain Text) منتقل می‌کنند، تمام داده‌های ردوبدل‌شده را با استفاده از رمزنگاری محافظت می‌کند. در نتیجه، حتی اگر فردی به ترافیک شبکه دسترسی پیدا کند، نمی‌تواند محتوای اطلاعات را ببیند یا تغییر دهد. همین ویژگی باعث شده‌است SSH را به‌عنوان «استاندارد طلایی» برای دسترسی امن از راه دور به سرورها بشناسیم. 

SSH چه قابلیت‌هایی ارائه می‌دهد؟

مهم‌ترین قابلیت‌های این پروتکل عبارت‌اند از:

• احراز هویت امن کاربران با رمز عبور یا SSH Key
• رمزنگاری داده‌ها برای جلوگیری از شنود و سرقت اطلاعات
• اجرای دستورات از راه دور و مدیریت کامل سرور
• انتقال امن فایل‌ها با ابزارهایی مانند SFTP و SCP

مثال: فرض کنید وب‌سایت شما روی یک سرور لینوکسی میزبانی می‌شود. اگر بخواهید نرم‌افزاری نصب کنید، کانفیگ سرور انجام دهید یا فایل‌های سیستمی را ویرایش کنید، می‌توانید از طریق SSH و بدون مراجعه حضوری، فقط با چند دستور این کارها را انجام دهید.

فناوری SSH از چه پورتی استفاده می‌کند؟

پروتکل شل امن یا SSH به‌صورت پیش‌فرض، از پورت ۲۲ (TCP Port 22) برای برقراری ارتباط بهره می‌برد. البته مدیران سرور می‌توانند به‌منظور افزایش امنیت سرور، این پورت را تغییر دهند تا احتمال حملات خودکار و تلاش برای ورود غیرمجاز کاهش یابد.

امروزه تقریبا تمام سرورهای لینوکسی، سرویس‌های ابری و شرکت‌های ارائه‌دهنده هاست از SSH به‌عنوان استاندارد اصلی مدیریت سرور استفاده می‌کنند؛ زیرا این پروتکل سه ویژگی کلیدی یعنی احراز هویت، رمزنگاری و حفظ یکپارچگی داده‌ها را همزمان در اختیار شما قرار می‌دهد و ارتباطی سریع، مطمئن و ایمن ایجاد می‌کند.

مهم‌ترین کاربردهای SSH چیست؟

پروتکل SSH مانند یک پل امن میان شما و سرور عمل می‌کند و متخصصان زیرساخت با استفاده از آن می‌توانند از هر نقطه دنیا، کنترل کاملی روی زیرساخت خود داشته باشند. مهم نیست سرور در یک دیتاسنتر محلی قرار داشته باشد یا هزاران کیلومتر دورتر؛ با SSH می‌توانید به‌راحتی و با امنیت بالا آن را مدیریت کنید.

مهم‌ترین کاربردهای SSH عبارت‌اند از:

• مدیریت و کنترل سرور از راه دور:
  رایج‌ترین استفاده از SSH، اتصال به سرورهای لینوکسی و انجام کارهای مدیریتی مانند نصب نرم‌افزار، بررسی وضعیت سرویس‌ها، مدیریت کاربران و تغییر تنظیمات سیستم است. مثلا مدیر سرور می‌تواند بدون دسترسی فیزیکی به سرور، سرویسی را راه‌اندازی یا مشکل وب‌سایتی را بررسی کند.
• اجرای دستورات روی سرور:
  با استفاده از SSH می‌توانید دستورات لینوکس را به‌طور مستقیم روی سرور اجرا کنید. چنین قابلیتی برای کارهایی مانند بررسی منابع مصرفی، مدیریت فایل‌ها، اجرای اسکریپت‌ها و انجام عملیات نگهداری بسیار کاربردی است.
• انتقال امن فایل‌ها:
  فناوری SSH امکان انتقال فایل بین سیستم شخصی و سرور را با امنیتی بالا مهیا می‌کند. ابزارهایی مانند SCP و SFTP از همین فناوری استفاده می‌کنند و برای جابه‌جایی فایل‌های وب‌سایت، بکاپ‌ها و داده‌های مهم کاربرد دارند.
• ایجاد تونل امن (SSH Tunneling):
  یکی دیگر از قابلیت‌های SSH، ایجاد مسیر ارتباطی رمزنگاری‌شده برای انتقال داده‌هاست. کاربران با استفاده از این قابلیت می‌توانند یک کانال ارتباطی رمزنگاری‌شده ایجاد کنند؛ به‌گونه‌ای که حتی در شبکه‌های عمومی و ناامن نیز اطلاعات آن‌ها با امنیت بیشتری منتقل شود.

وقتی یک وب‌سایت با میلیون‌ها درخواست درگیر است، زمان برای بررسی و رفع مشکل اهمیت زیادی پیدا می‌کند. SSH به مدیران سرور این امکان را می‌دهد تا به قلب سیستم متصل شوند، وضعیت سرویس‌ها را بررسی کنند و قبل از اینکه یک مشکل کوچک به قطعی بزرگ تبدیل شود، اقدامات لازم را انجام دهند.

مکانیزم SSH چگونه کار می‌کند؟

برای درک نحوه عملکرد SSH تصور کنید می‌خواهید وارد یک اتاق کنترل شوید که هزاران کیلومتر با شما فاصله دارد. قبل از ورود، سیستم باید مطمئن شود که شما فرد مجاز هستید، مسیر ارتباطی امن است و هیچ شخص دیگری نمی‌تواند اطلاعات ردوبدل‌شده را مشاهده کند. SSH دقیقا همین فرایند را در دنیای سرورها انجام می‌دهد.

برقراری اتصال SSH چه مراحلی دارد؟

زمانی که کاربر درخواست اتصال به سرور را ارسال می‌کند، SSH ابتدا هویت سرور را بررسی و یک کانال امن ارتباطی ایجاد می‌کند. سپس فرایند احراز هویت سرور آغاز می‌شود تا مشخص شود کاربر اجازه دسترسی به سرور را دارد یا خیر.

این احراز هویت به دو روش اصلی انجام می‌شود:

• رمز عبور (Password Authentication): کاربر با وارد کردن نام کاربری و رمز عبور معتبر وارد سرور می‌شود.
• کلید SSH (SSH Key): روشی امن‌تر که از یک جفت کلید عمومی و خصوصی برای تایید هویت استفاده می‌کند.

نکته: پس از تایید هویت، تمام اطلاعاتی که میان کاربر و سرور منتقل می‌شود با الگوریتم‌های رمزنگاری محافظت خواهد شد. از همین رو، حتی در شبکه‌های عمومی یا ناامن نیز احتمال شنود اطلاعات به‌حداقل می‌رسد.

نقش رمزنگاری در SSH چیست؟

یکی از مهم‌ترین بخش‌های عملکرد SSH، رمزنگاری داده‌هاست. این فناوری باعث می‌شود دستوراتی که روی سرور اجرا می‌کنید، فایل‌هایی که انتقال می‌دهید و همچنین اطلاعات ورود شما در طول مسیر قابل خواندن نباشند.

مثال: زمانی که یک مدیر سرور از طریق SSH یک دستور برای بررسی وضعیت منابع اجرا می‌کند، این دستور و پاسخ سرور قبل از ارسال، رمزگذاری شده و فقط توسط دو طرف ارتباط قابل مشاهده است.

بنابراین، SSH با ترکیب احراز هویت، رمزنگاری و بررسی یکپارچگی داده‌ها یک مسیر امن برای مدیریت سرورها ایجاد می‌کند؛ مسیری که به متخصصان هاستینگ اجازه می‌دهد حتی از راه دور، کنترل دقیق و قابل اعتمادی روی زیرساخت‌های خود داشته باشند.

چگونه با SSH به سرور متصل شویم؟

اتصال به سرور با SSH برخلاف چیزی که در ابتدا به‌نظر می‌رسد، فرایند پیچیده‌ای نیست. فقط با داشتن اطلاعات ورود مانند آدرس IP سرور، نام کاربری و پورت SSH می‌توانید در چند مرحله ساده به سرور متصل شوید و مدیریت آن را از راه دور آغاز کنید. SSH به سیستم عامل خاصی محدود نیست؛ کاربران ویندوز، لینوکس و macOS می‌توانند با استفاده از ابزارهای استاندارد یا نرم‌افزارهای تخصصی، در چند مرحله کوتاه به سرور متصل شوند.

قبل از اتصال به سرور با SSH به این اطلاعات نیاز دارید:

• IP یا دامنه سرور (مانند ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۱۰)
• نام کاربری سرور (اغلب root یا یک کاربر با دسترسی مناسب)
• رمز عبور یا کلید SSH
• پورت SSH (به‌صورت پیش‌فرض ۲۲)

۱. اتصال SSH در ویندوز

در نسخه‌های جدید ویندوز، ابزار OpenSSH Client به‌طور پیش‌فرض در سیستم عامل وجود دارد. بنابراین می‌توانید بدون نصب نرم‌افزار اضافی، از طریق Command Prompt یا PowerShell به سرور متصل شوید.

برای اتصال کافی است دستور زیر را وارد کنید:

ssh username@server_ip

پس از اجرای دستور، سیستم از شما رمز عبور را درخواست می‌کند و در صورت صحیح بودن اطلاعات، وارد محیط خط فرمان سرور خواهید شد.

اگرچه ترمینال قدرتمندترین ابزار برای کار با SSH محسوب می‌شود، اما همه کاربران با محیط خط فرمان راحت نیستند. ابزارهایی مانند PuTTY این فرایند را ساده‌تر کرده‌اند و با ارائه یک رابط گرافیکی، اتصال به سرورهای SSH را برای کاربران ویندوز آسان‌تر می‌کنند. 

۲. اتصال SSH در لینوکس و macOS

در سیستم عامل‌های لینوکس و macOS، ابزار SSH اغلب به‌صورت پیش‌فرض نصب شده‌است. کافی است ترمینال را باز کنید و همان دستور اتصال را اجرا کنید. همین سادگی فرایند اتصال یکی از مهمترین دلایل محبوبیت بالای SSH در میان متخصصان سرور است.

۳ نکته مهم هنگام اولین اتصال که باید به آن توجه کنید:

در اولین اتصال، SSH به‌طور معمول از شما می‌خواهد کلید اثرانگشت سرور (Host Key Fingerprint) را تایید کنید. این مرحله برای اطمینان از اتصال به سرور واقعی و جلوگیری از حملات مرد میانی (Man-in-the-Middle) طراحی شده‌است.

پس از برقراری اتصال، شما یک ترمینال امن در اختیار دارید که می‌توانید از طریق آن سرویس‌ها را مدیریت کنید، فایل‌ها را بررسی کنید و دستورات مورد نیاز را اجرا کنید.

به‌همین علت، بسیاری از متخصصان هاستینگ SSH را مانند کلید ورود به اتاق کنترل سرور می‌دانند؛ ابزاری ساده اما قدرتمند که مدیریت زیرساخت‌های پیچیده را فقط با چند دستور امکان‌پذیر می‌کند.

رایج‌ترین دستورات SSH کدام‌اند؟

بعد از اتصال به سرور با SSH، بیشتر کارهایی که یک مدیر سرور انجام می‌دهد از طریق دستورات خط فرمان (Command Line) انجام می‌شود. شاید در نگاه اول کار با ترمینال کمی پیچیده باشد، اما مجموعه‌ای از دستورات پرکاربرد وجود دارد که با یادگیری آن‌ها می‌توانید بخش زیادی از وظایف روزمره مدیریت سرور را انجام دهید.

در ادامه، مهم‌ترین دستورات SSH را که در مدیریت سرور لینوکسی بیشتر استفاده می‌شوند، بررسی می‌کنیم:

۱. دستور ls؛ مشاهده فایل‌ها و پوشه‌ها

دستور ls برای نمایش محتویات یک مسیر در سرور استفاده می‌شود. برای مثال، اگر بخواهید فایل‌ها و پوشه‌های موجود در مسیر فعلی را مشاهده کنید، کافی است دستور زیر را اجرا کنید:

ls

با استفاده از گزینه‌هایی مانند -l می‌توانید اطلاعات بیشتری مانند سطح دسترسی، مالک فایل و حجم آن را نیز مشاهده کنید:

ls -l

۲. دستور cd؛ تغییر مسیر در سرور

برای جابه‌جایی بین پوشه‌های مختلف از دستور cd استفاده می‌شود. به‌عنوان مثال:

cd /var/www

این دستور شما را به مسیر فایل‌های وب‌سایت منتقل می‌کند؛ مسیری که بسیاری از مدیران هاستینگ برای بررسی یا ویرایش فایل‌های سایت با آن سروکار دارند.

۳. دستور pwd؛ نمایش مسیر فعلی

گاهی هنگام کار با چندین پوشه، ممکن است فراموش کنید در کدام بخش از سرور قرار دارید. دستور pwd مسیر فعلی شما را نمایش می‌دهد:

pwd

۴. دستور systemctl؛ مدیریت سرویس‌های سرور

در سرورهای لینوکسی مدرن، برای کنترل سرویس‌ها اغلب از systemctl استفاده می‌شود. مثلا راه‌اندازی مجدد وب‌سرور Nginx:

systemctl restart nginx

این دستور در زمان‌هایی که نیاز به اعمال تغییرات یا رفع مشکل سرویس‌ها دارید، بسیار کاربردی است.

۵. دستور top؛ بررسی منابع سرور

با دستور top می‌توانید وضعیت لحظه‌ای پردازنده، حافظه و پردازش‌های در حال اجرا را مشاهده کنید:

top

این ابزار یکی از اولین مواردی است که متخصصان سرور هنگام بررسی کندی یا مصرف غیرعادی منابع به‌سراغ آن می‌روند.

۶. دستور scp؛ انتقال فایل بین سیستم و سرور

برای انتقال امن فایل‌ها از طریق SSH می‌توانید از scp استفاده کنید. برای نمونه:

scp file.zip username@server_ip:/home/

این دستور فایل مورد نظر را بدون نیاز به ابزارهای جانبی و از طریق یک ارتباط رمزنگاری‌شده منتقل می‌کند.

در مدیریت سرور، تسلط بر دستورات SSH به‌معنی کنترل سریع‌تر و دقیق‌تر زیرساخت است. با چند دستور ساده می‌توانید فایل‌ها را مدیریت کنید، سرویس‌ها را مورد بررسی قرار دهید و مشکلات احتمالی را قبل از تبدیل شدن به یک اختلال جدی شناسایی کنید.

تفاوت SSH با Telnet و سایر روش‌های اتصال

برای مدیریت سرور از راه دور، روش‌های مختلفی وجود دارد که هرکدام برای شرایط خاصی طراحی شده‌اند. در گذشته ابزارهایی مانند Telnet روش رایجی برای اتصال به سیستم‌های دیگر بودند، اما با افزایش تهدیدهای امنیتی، نیاز به یک روش امن‌تر باعث شد SSH به استاندارد اصلی ارتباط با سرورها تبدیل شود.

تفاوت اصلی SSH و Telnet در نحوه محافظت از اطلاعات است. در Telnet، داده‌ها بدون رمزنگاری منتقل می‌شوند؛ یعنی اطلاعاتی مانند نام کاربری، رمز عبور و دستوراتی که اجرا می‌کنید، در مسیر انتقال قابل مشاهده‌اند. این موضوع باعث می‌شود استفاده از Telnet در شبکه‌های امروزی یک ریسک امنیتی جدی محسوب شود.

در مقابل، SSH تمام ارتباط بین کاربر و سرور را رمزنگاری می‌کند. این رمزنگاری باعث می‌شود اطلاعات حساس هنگام انتقال محافظت شوند و افراد غیرمجاز نتوانند محتوای ارتباط را مشاهده یا تغییر دهند.

در جدول زیر تفاوت SSH با Telnet را مشاهده می‎کنید:

علاوه‌بر Telnet، روش‌های دیگری مانند RDP در ویندوز یا پنل‌های مدیریتی تحت وب نیز برای دسترسی به سیستم‌ها استفاده می‌شوند. تفاوت اصلی SSH با این روش‌ها در نوع دسترسی است؛ SSH اغلب از طریق خط فرمان انجام می‌شود و کنترل دقیق‌تری روی سرور در اختیار مدیران قرار می‌دهد.

مثال: زمانی که یک مدیر هاستینگ نیاز دارد وضعیت منابع سرور را بررسی کند، سرویس‌ها را ری‌استارت کند یا تنظیمات یک نرم‌افزار را تغییر دهد، SSH سریع‌ترین و انعطاف‌پذیرترین روش است. در مقابل، ابزارهایی مانند RDP بیشتر برای دسترسی به محیط گرافیکی سیستم عامل ویندوز کاربرد دارند.

چگونه امنیت SSH را افزایش دهیم؟

با وجود اینکه SSH به‌طور پیش‌فرض یک ارتباط امن و رمزنگاری‌شده ایجاد می‌کند، اما تنظیمات پیش‌فرض همیشه بهترین شیوه برای یک سرور حرفه‌ای نیست! در محیط‌های هاستینگ، جایی که سرورها دائما در معرض تلاش‌های ورود غیرمجاز و حملات خودکار قرار دارند، ایمن‌سازی SSH یکی از مهم‌ترین وظایف مدیران سرور محسوب می‌شود.

برای افزایش امنیت SSH می‌توانید چند اقدام مهم انجام دهید:

• استفاده از SSH Key به‌جای رمز عبور:
  احراز هویت با کلیدهای عمومی و خصوصی، امنیت بیشتری نسبت به رمز عبور دارد و احتمال حملات حدس رمز (Brute Force) را به‌میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.
• غیرفعال کردن ورود مستقیم کاربر Root:
  کاربر Root بالاترین سطح دسترسی در لینوکس را دارد. محدود کردن ورود مستقیم این کاربر باعث می‌شود در صورت تلاش نفوذ، لایه امنیتی اضافی ایجاد شود.
• تغییر پورت پیش‌فرض SSH:
  اگرچه تغییر پورت ۲۲ به‌تنهایی باعث تضمین امنیت SSH نمی‌شود، اما می‌تواند تعداد زیادی از اسکن‌ها و حملات خودکار روی پورت‌های رایج را کاهش دهد.
• محدود کردن کاربران مجاز:
  با مشخص کردن اینکه چه کاربرانی اجازه اتصال SSH دارند، سطح دسترسی‌های غیرضروری کاهش پیدا می‌کند.

نکته: به‌روزرسانی منظم سیستم عامل و استفاده از ابزارهایی مانند Fail2Ban برای جلوگیری از تلاش‌های ورود مشکوک، نقش مهمی در محافظت از SSH دارد.

خطاهای رایج SSH و روش رفع آن‌ها

با وجود اینکه SSH را به‌عنوان یکی از پایدارترین روش‌ها برای مدیریت سرور می‌شناسیم، گاهی ممکن است هنگام اتصال یا اجرای دستورات با خطاهای مختلفی مواجه شویم. شناخت علت این خطاها به ما کمک می‌کند در کمترین زمان مشکل را شناسایی و برطرف کنیم.

رایج‌ترین خطاهای SSH شامل این موارد می‌شوند:

• خطای Permission denied:
  این خطا به‌طور معمول زمانی نمایش داده می‌شود که اطلاعات ورود اشتباه باشد، کاربر اجازه دسترسی به SSH نداشته باشد یا کلید SSH به‌درستی تنظیم نشده باشد. بررسی نام کاربری، رمز عبور، سطح دسترسی کاربر و تنظیمات فایل authorized_keys به‌طور معمول مشکل را برطرف می‌کند.
• خطای Connection refused:
  زمانی که سرور درخواست اتصال را قبول نمی‌کند، این پیام به‌نمایش درمی‌آید. دلایل رایج آن شامل فعال نبودن سرویس SSH، اشتباه بودن پورت اتصال یا مسدود شدن پورت توسط فایروال است. بررسی وضعیت سرویس SSH و تنظیمات فایروال اولین قدم برای رفع این مشکل است.
• خطای Connection timed out:
  این خطا نشان می‌دهد درخواست اتصال در زمان مشخصی پاسخ دریافت نکرده‌است. به‌طور معمول، مشکلات شبکه، محدودیت‌های فایروال یا اشتباه بودن آدرس IP سرور باعث ایجاد این خطا می‌شوند.

برای عیب‌یابی سریع‌تر، بهتر است ابتدا اطلاعات اتصال مانند IP سرور، پورت SSH و نام کاربری را بررسی کنید و سپس وضعیت سرویس SSH روی سرور را کنترل کنید. در بسیاری از مواقع، یک تنظیم ساده اشتباه باعث قطع دسترسی می‌شود.

در مدیریت سرور، آشنایی با خطاهای SSH مانند داشتن یک نقشه راه است؛ زیرا به شما کمک می‌کند به‌جای آزمون و خطای طولانی، مسیر مشکل را سریع‌تر پیدا کنید و سرویس را دوباره به حالت پایدار برگردانید.

آینده SSH و مدیریت از راه دور سرورها چگونه خواهد بود؟ 

با توجه به روندهای جدید مثل رایانش ابری، خودکارسازی و افزایش اهمیت امنیت دسترسی، آینده مدیریت سرورها به سمت هوشمندتر شدن، کنترل دقیق‌تر دسترسی‌ها و کاهش وابستگی به عملیات دستی پیش می‌رود. SSH نیز به‌عنوان یکی از پایه‌های اصلی مدیریت از راه دور، همچنان نقش مهمی در اتصال امن به زیرساخت‌ها خواهد داشت و در کنار فناوری‌هایی مانند احراز هویت پیشرفته، معماری Zero Trust و ابزارهای اتوماسیون، تکامل پیدا می‌کند.

سوالات متداول

۱. پروتکل SSH چیست؟

SSH یک پروتکل امن برای ایجاد ارتباط رمزنگاری‌شده بین کاربر و سرور است که بیشتر برای مدیریت و کنترل سرورها از راه دور استفاده می‌شود.

۲. آیا برای استفاده از SSH به نرم‌افزار خاصی نیاز دارم؟

خیر، در بسیاری از سیستم‌عامل‌ها مانند لینوکس، macOS و نسخه‌های جدید ویندوز ابزار SSH به‌صورت پیش‌فرض وجود دارد. علاوه‌بر این، می‌توانید از نرم‌افزارهایی مثل PuTTY در ویندوز استفاده کنید.

۳. چگونه می‌توانم با SSH به سرور خود متصل شوم؟

برای اتصال به SSH به اطلاعاتی مانند آدرس IP سرور، نام کاربری و رمز عبور یا کلید SSH نیاز دارید و سپس با اجرای دستور اتصال، وارد محیط سرور می‌شوید.

۴. آیا SSH از امنیت کافی برای مدیریت سرورها برخوردار است؟

بله، SSH با استفاده از رمزنگاری و روش‌های احراز هویت امن، یکی از مطمئن‌ترین روش‌ها برای دسترسی و مدیریت سرورها از راه دور است.

۵. تفاوت SSH و Telnet چیست؟

پروتکل SSH تمام اطلاعات را رمزنگاری می‌کند، اما Telnet داده‌ها را بدون رمزنگاری منتقل می‌کند؛ درنتیجه، SSH گزینه امن‌تری برای مدیریت سرورها است.

۶. آیا می‌توانم از SSH برای انتقال فایل استفاده کنم؟

بله، ابزارهایی مانند SFTP و SCP بر پایه SSH کار می‌کنند و امکان انتقال امن فایل‌ها بین سیستم شخصی و سرور را ایجاد می‌کنند.